Nieuwjaarswens

Aan het einde van dit bewogen jaar

Schud ik alle gebeurtenissen nog even door elkaar

Vouw het samen en bundel ze vast

Maar draag ze niet bij me als een last

De mooie herinneringen laten mij nogmaals stralen

Het blijven stuk voor stuk prachtige verhalen

Er waren lessen om te leren en ook vaker een verdrietig moment

Wat is het dan fijn als je omgeven door zoveel lieve mensen bent

In die wetenschap en vol (geloofs)vertrouwen

Blijft er natuurlijk nog steeds tijd voor gemis en rouwen

Maar vooruitkijkend en rustig aan

Is het stapje voor stapje ‘gewoon’ doorgaan

Vol dankbaarheid aan zoveel lieve mensen

Wil ik voor het nieuwe jaar jou en jullie zoveel goeds toewensen!

Gezondheid kan ik maar zo aan niemand geven

Ik hoop wel dat je dat is gegeven

Een knuffel op papier en alle liefs kan ik je wel geven

Ik hoop dat je een mooi nieuw jaar mag beleven! ❤️

© Sandra van Leeuwen

Gedicht coronatijd

Mijn hart huilt en al komen de tranen niet

Van binnen zit een stil verdriet

Om een groep oudere mensen die is overleden

Waar we geregeld mee om de tafel zaten nog geen jaar geleden

Een hele afdeling door Corona besmet

Heeft het leven van hun, hun dierbaren en de verzorging ontzet

We weten heus, het waren mensen van de tijd en kwetsbaar in hun leven

Maar dat ze dit dan zo moesten beleven

Door de dementie al veel kwijt

En dan eenzaam in die laatste levenstijd

Geen familie om nog even die hand vast te houden of een knuffel te geven

Terwijl ze daar zo’n behoefte aan hebben, juist in de dementerende fase van hun leven

Met wel de liefste verzorgenden om hen heen

Helaas bleven ook die niet allemaal gezond op de been

Sommigen moesten ziek afhaken

En het thuis huilend vanaf een afstand meemaken

Zien hoe hun mensjes stierven één voor één

Tot er overbleef, geen één

Ik denk terug aan de mooie momenten die we jaren met deze lieve oudere mensen hebben meegemaakt

Aan de verhalen uit hun leven, die me ook hebben geraakt.

Gesprekjes, zingen , kopjes koffie, koken of een frietje eten

Wij zullen het nooit vergeten!

Voor de verzorgenden moet er straks weer aan een nieuwe groep worden gebouwd

Die dan weer aan hun liefdevolle verzorging wordt toevertrouwd

Ook die mensen krijgen het dan daar weer goed

En dat is ook zoals het zijn moet!

Mijn gevoel huilt nu niet meer zo hard

Want de liefde voor deze mensen zit in mijn hart ♥

© Sandra van Leeuwen

Hersteld en hernieuwd

Op een dag schijnt ineens weer de zon

En kan ik me bijna niet meer voorstellen hoe het een aantal maanden geleden begon

Mijn lijf wilde gewoon eigenlijk niet meer

Het was moe, op, en bijna alles deed ‘zeer’

En als je dan ontzettend veel aan het huilen bent

En je jezelf bijna niet herkent

Weet je ook wel dat er een ‘stop’ moest komen

Voordat de gedachten verdere dingen gingen ‘dwarsbomen’

Het was lastig, zwaar, soms enorm eenzaam, ondanks alle steun en liefde om mij heen

Maar de onvoorwaardelijke liefde en mijn geloof hielden mij wel op de been

En ik heb weer geleerd, hoe mooi is dat?

Want ik was én ben sommige gewoontes en dingen ook zat

Niet altijd meer alles uitleggen en vertellen, mijn grenzen aangeven en bewaken

Dingen scheiden van hoofd- en bijzaken

Én ook vast en zeker nog mijn hoofd stoten en weer vallen en opstaan

Maar met het haperende lijf (waar veel dingen ook wel goed functioneren) plus vol goede moed en dankbaarheid, wil ik er toch volop voor gaan!

Vooruitkijkend met een stralende lach

Begon ik vanmorgen mijn dag

De zon die scheen in mijn gezicht

De vogeltjes hoorde ik fluiten, en ik schreef dit gedicht……

© Sandra van Leeuwen

Veerkracht

In de kracht van het leven

Had ik het idee dat er van mij verwacht werd om te geven

Als dat niet lukt omdat bijvoorbeeld ineens een situatie anders wordt….

Faal ik dan? Schiet ik dan te kort?

Ik mocht ook aan een nieuwe situatie wennen

En ging ontdekken en verkennen

Oude patronen doorbreken is spannend en het voelt nu nog onzeker misschien

Maar ik weet ook dat ik de kleine dagelijkse dingen anders ben gaan zien

En anders kan goed zijn, maar soms ook niet fijn

Die gevoelens mogen er ook zijn

Een ander lichaam, met meer gebreken

Maar ook één wat niet aan die rotziekte is bezweken

Een lijf wat ik nog steeds niet met liefde accepteren kan

Én ééntje wat een omhulsel is van nog steeds dezelfde ‘San’

Een vrouw die intens kan genieten van zoveel kleine en mooie dingen in het leven

Een vrouw die nog steeds heel veel heeft om te geven

Én een vrouw die ook heeft leren om te mogen ontvangen van anderen

Die nu minder bang is voor veranderen

Nieuwe keuzes maken, grenzen aangeven, het voelt zo goed

Ook als ik daarmee bewust voor mijzelf kiezen moet

En kijk, wie had dat verwacht?

Ik beschik wel degelijk over die veerkracht!

© Sandra van Leeuwen

Peace be with your!

God schiep de aarde en zag “het was goed”

En nu? Is er weer oorlog en vloeit er weer bloed

Als wij het nieuws aanzetten op tv

Krijgen we voornamelijk ellende mee

Het raakt mij enorm om te zien als er zoveel haat is in een mens

En het gebeurt niet alleen buiten onze grens

Gewoon in een restaurant worden mensen neergeschoten midden op de dag

Terwijl daar gezinnen zaten, kort daarvoor nog genietend te eten, met op hun gezicht een lach

Wat kunnen wij hier toch tegen beginnen?

Redden wij het om iemand te laten bezinnen?

Het maakt me verdrietig, het maakt me moe

Maar ik stop niet met vertrouwen en bidden! En ik wens je:

“peace be with you!”

© Sandra van Leeuwen

De bougainville

Achter de poorten is het stil

Buiten doet de bougainville wat het wil

Met al haar schoonheid en haar pracht

Vult ze de muur met en passie en kracht

Omarmt ze deuren

Met prachtige kleuren

Gedreven door de warmte van de zon

Is het nu iets groots, wat slechts als nietig begon

© Sandra van Leeuwen

Zonnebloem

In de warmte van de zon

Is waar het begon

Uitreikend naar het licht

Met mijn bloem omhoog gericht

Velden vol met gele kleuren

Om de grauwe wereld op te fleuren

© Sandra van Leeuwen

Vlinders

Vlinders in je buik

Vlinders in je hoofd

Vlinders daarbuiten

Vlinders ergens heel hoog

In alle soorten

Met een kleurenpracht

Aanschouw hun dans

En je hart verzacht ♥

© Sandra van Leeuwen

Angst en moed om door te gaan

Als angst mij overvalt

En de paniek door mijn lijf heen knalt

Is het moeilijk de rust te bewaren

En rationele gedachten te vergaren

Wat is het dan fijn om te weten

Dat er iemand is die mij nooit zal vergeten

Bij wie ik biddend tot rust mag komen

Bij wie ik terecht kan met zorgen en toekomstdromen

Als iemand mij vraagt of mijn geloof dan helpend is

Denk ik, yes! Dat is wat ik tijdens zo’n aanval mis

In de paniek vergeet ik dan soms dat ik die zorgen niet alleen hoef te dragen

Ik heb mijn geloof én veel lieve mensen om mij heen, ik hoef het alleen maar te vragen

En net zoals ik aan anderen mijn hulp wil geven, onbevangen

Mag ik het ook in liefde van anderen ontvangen

Dat besef ga ik proberen vast te houden

Door meer momentjes van rust in te bouwen

Dankbaar en genietend sta ik op elke dag

Vol goede moed, gewoon omdat het kan én mag!

© Sandra van Leeuwen

Gedicht herseninfarct

Chaos in mijn hoofd, het voelt zo raar

Mijn arm wil ook al niet, is loodzwaar

Ik wil iets zeggen, komt raar uit mijn mond

En ondertussen wordt het nat op de grond

Geen controle, maar ook geen paniek

Het komt vast goed, nee, ik ben niet ziek

 Rustig blijven, laat het maar gebeuren

En nee, vooral niet gaan zeuren

Dagen gaan in een roes voorbij

Ik mag weer naar huis en ben blij

Ja toch? Ben ik dat? Maar ook zo ontzettend moe

En met mijn arm en been is het nog steeds ‘gedoe’

Visite komt, visite gaat

Zoveel lieve mensen staan voor ons paraat

Ik laat het maar gebeuren

En nee, ik ga zeker niet zeuren

Aan liefde en aandacht geen gebrek

Maar ik kan me niet lang concentreren op een gesprek

Nog steeds is het chaos in mijn hoofd

Mijn brein lijkt wel verdoofd

De tranen stromen en stromen

Wat is er toch aan de hand

Hoe heeft dit zover kunnen komen

Waar ben ik in beland

Mensen vragen antwoorden die we zelf niet eens weten

En hoe komt het dat ik ook dingen ben vergeten

Ik ben toch altijd zo precies, weet de dingen zo goed

Nu voel ik alleen maar dat liefde goed doet

Ik ben dankbaar, zeker, het had nog veel erger kunnen zijn

En ik ga oefenen, want ze krijgen mij maar zo niet klein

Dat laat ik maar zo niet gebeuren

En nee, tuurlijk wil k niet zeuren…..

© Sandra van Leeuwen

Kerstgedachte

Kerst, voor de één betekent dat het Christelijke kerstverhaal
Voor een ander betekent dat een uitgebreid avondmaal
Weer een ander viert het eenzaam en alleen
Want, waar moet ‘ie dan toch heen?

In deze tijden waarin er nog meer onzekerheden en afstanden tussen mensen zijn
Is een stukje betrokkenheid bij ‘de ander’ alleen maar extra fijn
Maar hoe doen we dat? Wat kunnen we? Redden we dat wel?
Misschien doet een ander het? Of…..ze trekken vast zelf wel bij nood aan de bel………

Het hoeft niet groots, met grote gebaren
Alleen maar wat liefde en respect voor een ander bewaren
En een klein stukje van onze eigen tijd aan een ander geven, dat kost niet veel
Daarmee maken we,met elkaar, weer van veel kleine stukjes een groter geheel

In verbinding met elkaar
Hoe mooi is dat? Op naar een nieuw jaar!
En ik wens en gun dat dat voor jou zal zijn in een zo goed mogelijke gezondheid
Met dit gedicht geef ik je vast iets van mijn liefde en mijn tijd

© Sandra van Leeuwen

Lieve collega,

Een jaar geleden kregen we het verdrietige bericht

Ik hoop mijn gevoel te kunnen verwoorden in dit gedicht

Want zo heel goed kenden wij elkaar nog niet

 Logisch, als je elkaar maar max eens per week ziet

En toch konden we ook fijne gesprekjes hebben samen

Als we elkaar bijvoorbeeld bij de koffiemachine tegenkwamen

Of jij stond ineens voor een praatje bij mij

De herinneringen aan die kleine momentjes maken mij blij

Ingetogen maar met oog voor anderen

Kon je helaas jouw eigen gevoel niet veranderen

Ik voel verdriet omdat jij niet meer op deze manier het leven kon leven

En anderen jou ook niet meer de juiste hulp konden geven

En je wordt gemist, al gaat het leven ook door

En ja, dat geldt ook op kantoor

Maar weet, ook al zit ik achter jouw bureau, op jouw stoel, jouw echte plek vervang ik nooit!

Want al is jouw leven hier voltooid

In gedachten en in de herinneringen blijf jij liefdevol aanwezig bij mij en anderen

En dat kan geen mens veranderen! ❤️

© Sandra van Leeuwen